REQUIEM KRZYSZTOFA HERDZINA

Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Pomorskiej
Chór Akademicki Akademii Muzycznej w Bydgoszczy
Renata Szerafin – Wójtowicz, Piotr Jańczak przygotowanie
Chór Kameralny Akademii Muzycznej w Bydgoszczy
Magdalena Filipska przygotowanie
Krzysztof Herdzin
dyrygent
Olga Pasiecznik sopran
Andrzej Lampert tenor
Kamil Zdebel baryton

 

Krzysztof Herdzin – Requiem (światowe prawykonanie)

 

 

projekt finansowo wspierają

                    

sponsorzy koncertu

   

               

 

     

 

patronat medialny

Jazz Forum            

 

      Radio PiK    

 

współpraca redakcyjna

 

 

Bilety do nabycia na www.bilety24.pl
oraz w kasie biletowej FP

 

 

REQUIEM Krzysztof Herdzin
SKOMPONOWANE NA ZAMÓWIENIE FILHARMONII POMORSKIEJ W BYDGOSZCZY

Requiem aeternam dona eis, Domine, et lux perpetua luceat eis.
Wieczny odpoczynek racz im dać Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci.

 

 

Upamiętniając moich bliskich, chciałbym ukazać śmierć jako stan spokoju i pogodzenia się z tym, co nieuchronne. Nie w sposób budzący niepokój czy trwogę – bo o tych, którzy odeszli, myślę raczej pogodnie i tkliwie. Dlatego właśnie o zmarłych opowiadam w nastroju kontemplatywnym, przepełnionym nadzieją, optymizmem i miłością. Wierzę, że śmierć jest radosnym spotkaniem ze Zbawicielem, nie męką i karą za grzechy.

Przejście do innego wymiaru – życia wiecznego – odbieram jako naturalny dla każdego chrześcijanina krok. Proces pogodny i jasny, daleki od ciemności i rozpaczy. Śmierć nie musi być interpretowana wyłącznie w kategoriach smutku, jest przecież przejściem do lepszego świata. Ufam, że refleksja nad kwestią śmierci i ulotności życia pomaga odnaleźć nam jego sens. Tylko głęboka kontemplacja i akceptacja śmierci może przynieść spokój umysłu i ducha. To właśnie kontemplacja pomaga nam uduchowić nasz obraz śmierci i przygotować się na jej przyjęcie.

Pisząc moje Requiem, świadomie zrezygnowałem z części Dies Irae, która zgodnie ze znaczeniem tytułu – Dzień Gniewu – jest przepełnioną bólem i cierpieniem, krwawą, apokaliptyczną wizją Sądu Ostatecznego. Z kolei część Kyrie Eleison – po konsultacji z teologiem – zbudowałem dość nietypowo, na bazie radosnego powitania Zmartwychwstałego Jezusa, zwycięskiego Króla, któremu dziękujemy i którego wielbimy za dokonane pojednanie. To triumfalna aklamacja hołdu i uwielbienia – taka, jaką była w oryginalnej liturgii, choć w naszej tradycji to zawołanie nie jest współcześnie rozumiane jako uwielbienie, lecz raczej jako błaganie o miłosierdzie, pełne powagi i smutku.

Nieważne, co robimy, ważne, ile miłości w to wkładamy. I choć moja miłość do tych, których brak między nami nadal jest żywa, to pozostaje ona wciąż niespełnioną tęsknotą. Chcę okazać swoją głęboką miłość wszystkim moim bliskim, którzy odeszli…

 

Krzysztof Herdzin
Warszawa, wrzesień 2018

 

W światowym prawykonaniu Requiem Herdzina  pod batutą kompozytora, wezmą udział  znakomici soliści śpiewacy, chóry bydgoskiej Akademii Muzycznej i Orkiestra Symfoniczna FP. Na estradzie pojawi się ponad 160 wykonawców. Dzieło, skomponowane na specjalne zamówienie Filharmonii Pomorskiej, to ponad godzina muzyki, składająca się z dziewięciu oryginalnych części z łacińskim tekstem, odwołująca się do medytacyjno – kontemplacyjnego charakteru mszy żałobnych Gabriela Fauré i Maurice’a Duruflé.

Krzysztof Herdzin to jeden z najwybitniejszych muzyków w Polsce, wszechstronny pianista, kompozytor i aranżer. Urodził się w Bydgoszczy. Jako klasycznie wykształcony muzyk, doświadczony kameralista i coraz bardziej doceniany kompozytor i dyrygent muzyki poważnej, od paru lat, konsekwentnie odchodzi od muzyki jazzowej która była jego główną areną działalności pianistycznej i aranżerskiej przez blisko 25 lat. W swojej dyskografii obejmującej ponad 200 płyt, ma cztery autorskie płyty z własnymi kompozycjami orkiestrowymi, z których dwie (Symphonicum nagrana z Sinfonią Varsovią oraz Suite on polish themes nagrana z Academy of St Martin in the Fields) zostały nominowane do nagrody Fryderyk w kategorii: muzyka współczesna. To rzadki przypadek, kiedy tego samego roku nominuje się tego samego artystę jako jazzowego muzyka roku i kompozytora muzyki współczesnej, a to miało miejsce w 2011 roku. Tegoroczne, zaskakujące nominacje do Fryderyka 2019 za płytę Concerto and Concertino nagraną z Elbląską Orkiestrą Kameralną obejmują dwie kategorie: Album Roku Muzyka Współczesna oraz Najwybitniejsze Nagranie Muzyki Polskiej. Ponadto Anna Maria Jopek otrzymała nominację w kategorii Muzyki Jazzowej: Album Roku Jazz za płytę – Anna Maria Jopek & Branford Marsalis Ulotne, którą jako aranżer i multiinstrumentalista także współtworzył Krzysztof Herdzin.

Do tej pory artysta dyrygował już ponad 30 polskimi i zagranicznymi orkiestrami (Academy of St Martin in the Fields, Królewska Orkiestra Belgii, Wirtuozi Lwowa, NOSPR, Sinfonia Varsovia, Polska Orkiestra Radiowa, większość polskich filharmonii). W ramach zamówień kompozytorskich MKiDN stworzył wiele premierowych dzieł (m.in: Narracje koncert na saksofon altowy i orkiestrę, Koncert Podwójny na altówkę, saksofon altowy i orkiestrę, Concertino na fortepian i orkiestrę, Concertino na trio stroikowe i smyczki, Koncert na harmonijkę ustną i smyczki, Suita na tematy polskie na kwintet saksofonowy, Trzy Sonety Szekspira na sekstet wokalny a cappella). Bajkowe Opowieści Herdzina są rekomendowane przez CEA do oficjalnego programu nauczania w szkołach muzycznych, coraz częściej wykonywane są też na konkursach saksofonowych.

Więcej>>

OLGA PASIECZNIK (Pasichnyk) urodziła się na Ukrainie. Studia wokalne odbyła w Kijowskim Konserwatorium. W czasie studiów podyplomowych w Warszawskiej Akademii Muzycznej w 1992 zadebiutowała na scenie Warszawskiej Opery Kameralnej, a cztery lata później na scenie Théâtre des Champs-Élysées w Paryżu jako Pamina w Czarodziejskim flecie Mozarta. Ma na koncie ponad czterdzieści partii, m.in. w operach Monteverdiego, Glucka, Händla, Mozarta, Webera, Bizeta. Rossiniego, Verdiego, Pucciniego, Debussy’ego, Czajkowskiego oraz kompozytorów współczesnych zrealizowanych na najbardziej znanych i prestiżowych scenach świata. Role te przyniosły jej wielkie uznanie krytyki i publiczności. Występuje także w repertuarze kameralnym oraz w recitalach, z siostrą pianistką Natalią Pasiecznik, licznych koncertach oratoryjnych i symfonicznych w słynnych salach koncertowych we wszystkich niemal krajach Europy, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Chinach, Japonii i Australii. Wielokrotnie współpracowała z najwybitniejszymi orkiestrami z Polski i całego świata, wśród których znajdują się: Boston Symphony Orchestra (USA), Narodowa Orkiestra Symfoniczna Belgii, Orquesta Nacional de España i Orquesta Sinfónica de RTVE (Hiszpania), English Concert, Wiener Symphoniker, Orchestre Philharmonique de Radio France, Orchestre National de France, Les Musiciens du Louvre Grenoble (Francja), Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin, Akademie für Alte Musik Berlin, Freiburger Barockorchester, NDR Bigband (Niemcy), Orkiestrą XVIII wieku,  pod batutą takich mistrzów, jak m.in.: Ivor Bolton, Frans Brüggen, Jean-Claude Casadesus, Marcus Creed, René Jacobs, Roy Goodman, Christopher Hogwood, Heinz Holliger, Philippe Herreweghe, Jacek Kaspszyk, Kazimierz Kord, Jerzy Maksymiuk, Jean-Claude Malgoire, Marc Minkowski, Kazushi Ono, Andrew Parrott, Krzysztof Penderecki, Trevor Pinnock, Marcello Viotti, Antoni Wit, Massimo Zanetti. Jest laureatką międzynarodowych konkursów wokalnych – w ‘s-Hertogenbosch w Holandii,  Mirjam Helin w Helsinkach oraz im. Królowej Elżbiety w Brukseli. Została wyróżniona także w Polsce – Paszportem tygodnika „Polityka” (1997), nagrodami polskiego przemysłu fonograficznego Fryderyk za najlepsze nagrania solowe (1997, 2004), nagrodą Orfeusz Festiwalu Warszawska Jesień (1999), Złotym Krzyżem Zasługi (2001) oraz Nagrodą im. A. Hiolskiego (2004) za najlepszą kobiecą rolę operową. W 2005 i 2010 została nominowana przez międzynarodowy magazyn operowy „Opernwelt” do tytułu „Najlepsza śpiewaczka sezonu artystycznego”. W 2011 artystka otrzymała doroczną Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a w 2012 została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. W swoim dorobku fonograficznym ma ponad 50 CD i DVD, które nagrała m.in. dla firm CD Accord, Dabringhaus und Grimm, Harmonia Mundi, Naxos i Opus 111.

ANDRZEJ LAMPERT Jest absolwentem Państwowej Szkoły Muzycznej im. Grzegorza Fitelberga w Chorzowie. Studiował w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej. W 2008 ukończył z wyróżnieniem Wydział Wokalno-Aktorski Akademii Muzycznej w Krakowie, w klasie śpiewu solowego Janusza Borowicza. Od 2011 pozostaje pod opieką wokalną Heleny Łazarskiej.

Jest laureatem wielu konkursów, takich jak m.in.  3. Konkurs Wokalny im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy, 15. Międzynarodowy Konkurs Sztuki Wokalnej im. Ady Sari w Nowym Sączu czy 15. Międzynarodowy Konkurs Wokalny im. Imricha Godina „Iuventus Canti” we Vráblach. W 2010, jako Alfred w Traviacie Verdiego, zadebiutował na deskach Opery Śląskiej w Bytomiu. W 2013, na tej samej scenie, wcielił się w rolę Leńskiego w Eugeniuszu Onieginie Czajkowskiego. Był już wówczas solistą Opery Krakowskiej, gdzie po raz pierwszy wystąpił jako Pinkerton (Madama Butterfly Pucciniego), a następnie – Nemorino (Napój miłosny Donizettiego), Barinkay (Baron cygański J. Straussa), Parys (Piękna Helena  Offenbacha), Walther (Tannhäuser Wagnera), Don Narciso (Turek we Włoszech Rossiniego), Ernest (Don Pasquale Donizettiego). Ponadto, na deskach polskich oper, występuje jako Nadir (Poławiacze pereł Bizeta) i Romeo (Romeo i Julia Gounoda). W 2014 stworzył kreację sceniczną Alfreda w serii przedstawień wraz z premierą Traviaty w Operze Narodowej w Montpellier, a rok później zaśpiewał partię Tamina w Czarodziejskim flecie Mozarta w teatrze operowym w Baden. W 2019 wystąpił w Operze w Grazu (Austria) w produkcji Król Roger Szymanowskiego, kreując rolę Pasterza.

Na swoim koncie ma również szereg wykonań koncertowych, m.in. partii solowych w Pasji według św. Mateusza (dyr. Conrad Artmüller, Wiedeń 2014) i Pasji według św. Jana Bacha (Salzburg 2015). Ponadto wystąpił podczas Salzburger Festspiele (2013, 2014) oraz otrzymał zaproszenia do udziału w projektach wokalno-instrumentalnych w Kanadzie i Niemczech.

W swoim dorobku ma liczne nagrania płytowe, m.in. opery Paria Moniuszki (DUX) i Petite messe solennelle Rossiniego (Filharmonia Narodowa, maj 2018). W październiku 2018, wraz z NOSPR-em, dokonał nagrania III Symfonii „Pieśń o nocy” Szymanowskiego. Podczas realizacji fonograficznych współpracował też z zespołem PIN oraz nagrał utwór z Sarah Brightman (album Symphony, 2008).

W 2017 został laureatem 11. Teatralnych Nagród Muzycznych im. Jana Kiepury w kategorii „Najlepszy śpiewak operowy”. W 2018 za rolę Romea w spektaklu Romeo i Julia Gounoda otrzymał Złotą Maskę i nagrodę im. Zbigniewa Grucy, przyznawaną przez redakcję „Dziennika Teatralnego”. W 2018 został uhonorowany Złotą Odznaką wręczoną przez Marszałka Województwa Śląskiego za zasługi i krzewienie kultury na terenie województwa śląskiego. W listopadzie 2019 artysta będzie koncertował z Filharmonią Lizbońską w Lizbonie, w grudniu zaś wystąpi w produkcji Traviata w Operze Śląskiej. W czerwcu 2019 zadebiutował partią Leńskiego w Eugeniuszu Onieginie na deskach Teatru Wielkiego – Opery Narodowej.

Andrzej Lampert jest zaliczany do jednego z najlepszych śpiewaków operowych oraz wokalistów, co poparte zostało licznymi nagrodami.

KAMIL ZDEBEL Urodził się w Tarnowskich Górach, tam rozpoczął edukację muzyczną w Państwowej Szkole Muzycznej w klasie skrzypiec. Studia wokalne ukończył w katowickiej Akademii Muzycznej w klasie Jana Ballarina. Brał udział w kursach prowadzonych przez Wiesława Ochmana, Daniela Weeksa czy Ryszarda Karczykowskiego. W studenckim przedstawieniu wileńskiej wersji Halki Moniuszki był odtwórcą partii Jontka. Uczestniczył w III Międzynarodowym Konkursie Wokalistyki Operowej im. Adama Didura w Bytomiu oraz w I Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. Andrzeja Hiolskiego w Kudowie-Zdroju. Debiutował na scenie Gliwickiego Teatru Muzycznego w roli Cascady w Wesołej wdówce Lehára. Obecnie jest solistą Opery Śląskiej w Bytomiu, gdzie wykonuje partie:  Ottokara – w Baronie cygańskim Straussa, Freda –  w My Fair Lady Loewe’a, Dancaira – w Carmen Bizeta, Schaunarda, Marcela – w Cyganerii Pucciniego, partię tytułową – w Don Giovannim Mozarta, Falkego – w Zemście nietoperza Straussa, partię tytułową – w Phantomie Yestona, Janusza –  w Halce Moniuszki,  Stanisława – w Verbum nobile Moniuszki, Piątego Chama – w Królu Ubu Pendereckiego, Daniłły – w Wesołej wdówce Lehára, Brata Melitone, Burmistrza –  w Mocy przeznaczenia Verdiego, jako Mercutio i Parys – w operze Romeo i Julia Gounoda, Yamadori – w Madame Butterfly Pucciniego, Nardo – w Rzekomej ogrodniczce Mozarta, Don Curzio – w Don Desiderio Józefa M. K. Poniatowskiego.
W czerwcu 2018 debiutował na scenie Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie partią Moralesa w Carmen Bizeta. Dokonał dwóch nagrań dla radia Katowice w audycjach dla dzieci w wieku przedszkolnym. Na swoim koncie ma również udział w Requiem for Auschwitz Rathgeba pod dyrekcją Riccarda Sahiti i Pieśniach Doliny Jozafata Pawluśkiewicza pod dyrekcją Ewy Strusińskiej.

 

Chór Akademicki Akademii Muzycznej w Bydgoszczy istnieje od początku działalności Uczelni. W jego skład wchodzą studenci Wydziałów: Kompozycji, Teorii Muzyki i Reżyserii Dźwięku, Instrumentalnego, Dyrygentury, Jazzu i Edukacji Muzycznej. Repertuar Chóru obejmuje przede wszystkim wielkie dzieła wokalno-instrumentalne, które prezentowane są corocznie na koncertach symfonicznych macierzystej Uczelni, Filharmonii Pomorskiej, Filharmonii Bałtyckiej, Heidelberger Kantatenorchester.
Więcej>>

 

Chór Kameralny Akademii Muzycznej w Bydgoszczy powstał w 1986 z inicjatywy Janusza Staneckiego. Członkami zespołu są studenci Wydziałów: Dyrygentury, Jazzu i Edukacji Muzycznej, Kompozycji, Teorii Muzyki i Reżyserii Dźwięku oraz Wydziału Instrumentalnego. Chór występował zarówno w Bydgoszczy, jak również w wielu miejscowościach regionu kujawsko-pomorskiego, w kraju, a także za granicą. Brał udział w krajowych oraz międzynarodowych festiwalach i konkursach chóralnych.
Więcej>>

Krzysztof Herdzin fot. Kuba Majerczyk