image_pdfimage_print

 

maeo_net
Czterdziestolecie Kongresów MAEO 2006 
 
Filharmonia Pomorska jest jedyną filharmonią w Polsce, która oprócz działalności artystycznej prowadzi działalność naukową, organizując w cyklu trzyletnim międzynarodowe kongresy „Musica Antiqua Europae Orientalis”. Inicjatywa powstała w latach sześćdziesiątych jako rezultat porozumienia między Dyrekcją Filharmonii w Bydgoszczy i Instytutu Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego. Pierwsza impreza odbyła się w 1966 r. z udziałem uczonych z kilku kontynentów. Od tej chwili Bydgoszcz stała się bardzo ważnym forum spotkań historyków, muzykologów, bizantynologów, wykonawców i teoretyków muzyki ze Wschodu i Zachodu. Mimo iż runął podział świata i Wschód ma już dostęp do badań i osiągnięć Zachodu, Kongresy MAEO nie przestały być interesującym miejscem spotkań naukowych dotyczących muzyki kultywowanej w różnych obrządkach religii chrześcijańskiej – wschodnich i zachodnich. Kongresy zyskują coraz wyższy poziom obrad, zespolonych z cyklem koncertów, które je uzupełniają, ilustrują, weryfikują. Wielkim sukcesem były dwa ostatnie kongresy – w 2000 r. poświęcony dwu tysiącom lat tradycji chrześcijańskiej w muzyce ilustrowany koncertami muzyki koptyjskiej, libańskiej, ortodoksyjnej, protestanckiej i kościoła anglikańskiego, oraz w 2003 r., skoncentrowany na problemie sacrum w kulturze świata zachodniego i wschodniego. Po raz pierwszy rozważane były śpiewy islamu i ich język wyrazowy. Jubileuszowy Kongres MAEO w 2006 r. miałby za temat krzyżowanie się różnych tradycji w muzyce religijnej „Religious music in the meeting-roads of various traditions”. Chodzi nie tylko o muzykę dawną, ale także o dzisiejsze rozumienie różnorodnych dróg tradycji – zarówno jeśli chodzi o problemy intertekstowości, jak i bogactwa opracowań muzycznych tekstów religijnych, środków wyrażania tego co najbardziej uroczyste, oficjalne i tego co indywidualne i intymne. Przewidujemy także zaproszenie jednego z czołowych kompozytorów polskich, by zaprezentował swoje zrozumienie i proces twórczy dzieła religijnego.
Kongres będzie spotkaniem zainteresowanych uczonych z całego świata (Rosja, Ukraina, Rumunia, Bułgaria, Niemcy, Włochy, Dania, Izrael, Stany Zjednoczone i in.), w tym – co należy podkreślić – najwierniejszych bywalców spotkań bydgoskich, także tych, którzy byli w Bydgoszczy na pierwszym Kongresie w 1966 r. Nie zabraknie też młodego pokolenia muzykologów polskich i obcych. Ze względu na swój solenny charakter musi być kongresem o większej liczbie uczestników niż ostatnie i winien mieć zaprojektowany odpowiednio bogaty cykl koncertowy. Impreza wrosła już w środowisko skupione wokół Filharmonii Pomorskiej, została utrzymana przez kilka dziesięcioleci, co jest ewenementem na skalę światową i dobrze służy kulturze regionu i Polski.
prof. dr hab. Irena Poniatowska
 
Jubileusz Kongresu i Festiwalu „Musica Antiqua Europae Orientalis”
w Filharmonii w Bydgoszczy 

 

40 lat temu narodził się Kongres Musica Antiqua Europae Orientalis i Polska śmiało wzięła na siebie inicjatywę w konsolidacji sił naukowych w dziedzinie muzyki dawnej i zapoczątkowała odpowiednie Forum. W pewnym sensie stało się to odpowiednikiem sławnych na całym świecie festiwali Warszawska Jesień – w jednym wypadku pragnienie uchwycenia tego co najbardziej współczesne, wyrywające się do Przyszłości, w drugim – równoważące dążenie do zgłębienia i zachowania Przeszłości.
Organizowane w Bydgoszczy co trzy lata zebrania najwybitniejszych osobistości w świecie nauki, szeroki wachlarz tematów, wspaniałe koncerty (w tym prawykonania utworów różnej proweniencji) zapewniło MAEO unikalną pozycję międzynarodową.
Od tego czasu Kongres wkroczył do historii muzyki nie tylko polskiej, lecz także światowej, odmierzając swoją regularnością historyczny czas – czas przemian, rozwoju, wzbogacenia. Nie porywam się na ocenę znaczenia MAEO dla kultury Polski, lecz gdyby się odnieść do Europy Wschodniej, zwłaszcza Ukrainy, można śmiało twierdzić, że Kongres odegrał wyjątkową rolę w rozwoju badań muzyki minionych stuleci. Od samego początku naukowcy z Rosji, Ukrainy i innych republik ZSRR uczestniczyli w Kongresach. Dla ukraińskiej muzykologii stało się to bodźcem do organizacji w 1969 roku w Kijowie pierwszej w Europie Wschodniej konferencji poświęconej muzyce średniowiecza i baroku. Od tego czasu zaczęło się wydawanie prac, coraz bardziej szerokie badanie zabytków, co przywiodło do prawdziwych odkryć, spowodowało przewrót w poglądach na historię muzyki Ukrainy i Rosji, odmieniło i uzupełniło panoramę ogólnych procesów w Europie.
W ciągu ubiegłych 40 lat Bydgoszcz stanowiła dla nas wzorzec zarówno w dziedzinie czysto muzykologicznej, jak i w prezentacji muzyki dawnej, włącznie z odkryciem autentycznego wykonania. Jesteśmy wdzięczni losowi za to, że od samego początku działalności otrzymaliśmy „imprinting” właśnie od MAEO, od Bydgoszczy – inicjatora ewenementu tak wysokiej wartości.
MAEO i Bydgoszcz – a to znaczy Filharmonia Pomorska – są to pojęcia nierozerwalne. Wspaniały gmach, pięknie usytuowany, sala koncertowa o najlepszej akustyce, pełne blasku foyers, hole, galerie, eleganckie schody – wszystko stwarza atmosferę święta, uroczystości. Uczestnicy kongresów byli świadkami powstawania wspaniałych gobelinów i rzeźb o wybitnych walorach artystycznych tworzonych na zamówienie kierownictwa Filharmonii. Bydgoszcz nauczyła nas także tego, co to jest prawdziwa miłość do swego kraju, głębokie uszanowanie swojej heroicznej i tragicznej historii. Nie można nie podziwiać także wspaniałej publiczności bydgoskiej. Przez szereg lat Filharmonia cierpliwie wychowywała słuchaczy i teraz poziomu publiczności mogą pozazdrościć największe światowe stolice.
I ostatni komentarz na marginesie.
Istnieje niezaprzeczalna zależność pomiędzy poziomem kultury w kraju – w tym muzyki – a świadomością tych procesów w strukturach państwowych. Dotychczas Bydgoszcz była szczęśliwym przykładem takiego zrozumienia i oby to trwało nadal.
prof. dr Nina Gerasimowa-Persydska
Narodowa Muzyczna Akademia Ukrainy, Kijów
 

Festiwal i Kongres MAEO
realizowane są ze środków programów operacyjnych:

Promocja twórczości, Edukacja kulturalna i upowszechnianie kultury
Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

oraz
Samorządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego i Samorządu Miasta Bydgoszczy

 
 
 

KOMITET HONOROWY
40 FESTIWALU I KONGRESU
MUSICA ANTIQUA EUROPAE ORIENTALIS

Waldemar Achramowicz
Marszałek Województwa Kujawsko-Pomorskiego
Jan Szopiński
Wicemarszałek Województwa Kujawsko-Pomorskiego
JE Arcybiskup
prof. dr hab. Henryk Józef Muszyński
Metropolita Gnieźnieński

Konstanty Dombrowicz
Prezydent Miasta Bydgoszczy

Lykourgos A. Angelopoulos
pierwszy kantor Archidiecezji Konstantynopola

prof. dr Antonino Albarosa
Uniwersytet w Cremonie

prof. dr hab. Adam Bezwiński
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu

prof. dr Murray Bradshaw
Uniwersytet Kalifornijski w Los Angeles

prof. dr hab. Anna Czekanowska
Uniwersytet Warszawski

prof. dr Nina Gerasimowa-Persydska
Akademia Muzyczna w Kijowie

Felicja Gwincińska
Prezes Towarzystwa Muzycznego im. I.J.Paderewskiego w Bydgoszczy

prof. dr David Hiley
Uniwersytet w Regensburgu

prof. dr Danica Petrović
Serbska Akademia Nauk i Sztuki w Belgradzie

ks. prof. dr hab. Jerzy Pikulik
Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie

prof. dr hab. Irena Poniatowska
Uniwersytet Warszawski, Prezes Stowarzyszenia „Polska Akademia Chopinowska”, wiceprezes Towarzystwa im. I.J. Paderewskiego, Przewodnicząca Rady Programowej Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina

Adrianna Poniecka-Piekutowska
Dyrektor Europejskiego Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach

prof. dr Nanna Schiødt
Uniwersytet w Kopenhadze

prof. dr Amnon Shiloah
Uniwersytet Hebrajski w Jerozolimie

prof. dr Elena Tončeva
Uniwersytet w Sofii

prof. dr Tatiana Władyszewska
Muzeum Kultury i Sztuki Staroruskiej w Moskwie

Percy M. Young
Uniwersytet w Cambridge

prof. dr Miloš Velimirović
Uniwersytet w Virginii

 
 REPERTUAR
 

11 września 2006 – poniedziałek/godz. 19

INAUGURACJA FESTIWALU

 

Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Pomorskiej

Chór Filharmonii Narodowej w Warszawie

Wojciech Michniewski, dyrygent

Izabella Kłosińska, sopran

Jadwiga Rappé, alt

Adam Zdunikowski, tenor

Piotr Nowacki, bas

Henryk Wojnarowski, przygotowanie Chóru

 

Penderecki – Polskie Requiem

 

POLSKIE REQUIEM na 4 głosy solowe, chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1980-1984-1993), odwołuje się do utrwalonej przez wieki symboliki muzycznej związanej z tematyką śmierci. Zgodnie z tradycją gatunku, w POLSKIM REQUIEM kompozytor wykorzystał fragmenty łacińskich tekstów liturgicznych mszy żałobnej, przy czym tekst liturgiczny został uzupełniony o tekst polskich suplikacji „Święty Boże”. Utwór składa się z ośmiu części. Jako pierwsza w 1980 powstała „Lacrimosa”. Tekst został zaczerpnięty z fragmentu średniowiecznej sekwencji „Dies irae”. Penderecki skomponował ją dla Lecha Wałęsy i „Solidarności” a zadedykował pamięci poległych w grudniu 1970. W 1981 powstała kolejna część – „Agnus Dei”. Została skomponowana po śmierci Prymasa Tysiąclecia, Stefana Wyszyńskiego i wykonana podczas uroczystości żałobnych. Pierwszą część „Dies irae” Penderecki dedykował Powstaniu Warszawskiemu, a drugą część św. Maksymilianowi Kolbe. „Libera me, Domine” zaś zostało zadedykowane ofiarom Katynia. POLSKIE REQUIEM powstało w trudnym dla Polski czasie, w okresie stanu wojennego i miało służyć „pokrzepieniu serc”. 

 

  

12 września 2006 – wtorek/godz. 19
WIELKA ŚREDNIOWIECZNA PODRÓŻ

 

 GOTHIC VOICES (Wielka Brytania)
Catherine King, mezzosopran
Julian Podger, tenor
Leigh Nixon, tenor
Steven Harrold, tenor

 

Hildegarda von Bingen, Francesco Landini, Guillaume de Machaut, Guillaume Dufay, Francisco de Peñalosa

Założony w 1980, a w obecnym składzie istniejący od 1995, GOTHIC VOICES nagrał ponad 20 płyt CD (dla wytwórni Hyperion), z których trzy otrzymały nagrodę Gramophone Music Award. Programy ich koncertów zawierają utwory pisane na jeden do czterech głosów, wykorzystujące niezwykłe możliwości ich barwy i tembru, a także doświadczenie, które każdy z wokalistów wnosi do zespołu. Biorąc pod uwagę konsekwentną pracę nad doskonaleniem zespołu, jego brzmienia i intonacji, znakomita międzynarodowa reputacja grupy w zakresie wykonawstwa średniowiecznej muzyki wokalnej nie jest żadnym zaskoczeniem. Koncerty, których głównym motywem jest muzyka średniowiecza, są wysoko oceniane na całym świecie. Program pt. „Wielka średniowieczna podróż” zabiera słuchacza w drogę przez pięć krajów na przestrzeni sześciu wieków! Rozpoczyna się ona w średniowiecznych Niemczech od siostry zakonnej Hildegardy von Bingen, by dalej prowadzić przez Anglię, Francję, Włochy i Hiszpanię w okresie od XI do XVI wieku, prezentując dzieła wielkich średniowiecznych kompozytorów, m.in.: Francesco Landiniego, Guillaume’a de Machauta, Guillaume’a Dufay’a i Francisco de Peñalosy. Program ów jest bardzo różnorodny: od dynamicznego piękna kompozycji Hildegardy von Bingen przez jasną, melodyjną polifonię po bardziej złożone dzieła Machauta i Dufay’a.

 

 

13 września 2006 – środa/godz. 19
ŚPIEWY CERKWI PRAWOSŁAWNEJ

 
Chór Patriarchatu Moskiewskiego
Anatoly Grindenko
, dyrygent

Muzyka cerkiewna to liturgiczny śpiew a cappella towarzyszący obrzędom Cerkwi Prawosławnej (Kościoła Prawosławnego, Wschodniego). Jego rysem liturgicznym jest obrządek bizantyński (z Konstantynopola), językiem liturgicznym grecki, a od IX wieku także staro-cerkiewno-słowiański. Śpiew cerkiewny to nieodłączny i jakże piękny atrybut Cerkwi Prawosławnej, bez którego nie wyobrażamy sobie prawosławnych nabożeństw. Muzyka i modlitwa, czysta i ponadstylowa, sama w sobie kontemplacyjna i wyjątkowa.

 

 

14 września 2006 – czwartek/godz. 19
EXODUS

Mudéjar (Hiszpania)
Begoña Olavide, psałterium, śpiew, kierownictwo artystyczne
Ramiro Amusategui, ud
Sergey Saprychev, instrumenty perkusyjne
Vincent Molino, ney
Jaouad Ibiks, viola

Pieśni arabskie z królestwa Andaluzji w Hiszpanii, pieśni sefardyjskie Żydów wygnanych z Półwyspu Iberyjskiego w XV wieku.

 

 MUDÉJAR założyła w 1994 Begoña Olavide, gromadząc kilku instrumentalistów specjalizujących się w wykonawstwie muzyki dawnej. Od początku kierowała grupą, stwarzając wewnątrz niej atmosferę, w której każdy z muzyków mógł się rozwijać. Repertuar zespołu MUDÉJAR obejmuje opracowania muzyki hiszpańskiej powstałej między XIII a XVI wiekiem, a także arabsko-andaluzyjski przekaz ustny oraz ballady i romanse. Sami muzycy twierdzą, że oczywiście nie mogą wiedzieć, jak ta muzyka brzmiała w oryginale, ale mają świadomość uczuć, dzięki którym powstała. Wielkość ich wykonawstwa polega m.in. na przekazaniu współczesnym zapomnianych wrażliwości i zwyczajów. Do dzisiejszych czasów nie przetrwał ani jeden z oryginalnych instrumentów, na których grają muzycy. Odtwarzając je, muzycy opierają się na zebranych doświadczeniach wielu lat badań w Europie i świecie arabskim, prac nad rekonstrukcją średniowiecznych instrumentów a także z nauki, jak na nich grać, czerpanej z badania natury i muzycznego potencjału każdego z instrumentów. MUDÉJAR występował podczas festiwali i tras koncertowych na całym świecie.

 

15 września 2006 – piątek/godz. 19
Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bydgoszczy
(pl. Piastowski 5)
LUDUS PASSIONIS – GRA O MĘCE PAŃSKIEJ

Schola Teatru Wiejskiego Węgajty
Johann Wolfgang Niklaus
, reżyseria, kierownictwo artystyczne

Największy średniowieczny dramat liturgiczny
z rękopisu „Carmina burana”” (XIII wiek)
 

SCHOLA TEATRU WIEJSKIEGO WĘGAJTY powstała w styczniu 1994 roku, w ramach Stowarzyszenia Teatr Wiejski „Węgajty” i Centrum Edukacji i Inicjatyw Kulturalnych w Olsztynie. Zespół tworzą profesjonalni śpiewacy, aktorzy, muzycy, plastycy, teatrolodzy i muzykolodzy, pochodzący z 6 krajów europejskich. Działalność Scholi skupia się na praktykowaniu chorału gregoriańskiego i konfrontowaniu go z żywą tradycją sakralnego śpiewu. Dramat LUDUS PASSIONIS jest jednym z pierwszych misteriów, które stosuje środki estetyczne i stylistyczne, należące do tradycji dramatu liturgicznego, takie, jak: śpiew gregoriański, antyfony, responsoria, tony lekcyjne, plankty. Strona muzyczna dramatu została opracowana przez Marcela Pérèsa. W rękopisie tekst opatrzony jest bezliniową notacją neumatyczną. W tych przypadkach, gdzie tekst nie posiada opracowania muzycznego, melodie zostały skomponowane przez autora opracowania. Niektóre fragmenty, zwłaszcza pochodzące z liturgii i zaznaczone w rękopisie jedynie swoim incipitem, zostały zrekonstruowane na podstawie innych źródeł paralelnych.

 

16 września 2006 – sobota/godz. 19
LITURGY OF SOUNDS AND MOTIONS
– MUZYKA KRZYŻUJĄCYCH SIĘ KULTUR W WIEKACH ŚREDNICH

Zespół Muzyki Dawnej HORTUS MUSICUS (Estonia)
Andreas Mustonen, kierownictwo artystyczne

 

Estoński zespół muzyki dawnej HORTUS MUSICUS powstał w 1972 roku z inicjatywy skrzypka Andreasa Mustonena. Skupia 12 muzyków: 8 wokalistów i 4 instrumentalistów. Jego repertuar obejmuje dzieła od IX wieku po utwory kompozytorów współczesnych, którzy często dedykują swe utwory zespołowi. W programach poświęconych muzyce dawnej celem staje się poszukiwanie wspólnych cech łączących kulturę Wschodu i Zachodu. HORTUS MUSICUS sięga również chętnie po ludyczną muzykę średniowiecza i renesansu, odnajdując jej witalność. Nagrał 20 płyt. Siedzibą zespołu, a zarazem miejscem jego regularnych koncertów, jest zabytkowe wnętrze XV-wiecznej Wieży Bramnej w Tallinie. Artyści występowali w największych ośrodkach muzycznych świata, m.in. w Berlinie, Bostonie, Bratysławie, Helsinkach, Kopenhadze, Krakowie, Linzu, Londynie, Pradze, Sztokholmie, Utrechcie.

 

17 września 2006 – niedziela/godz. 19
MUZYKA BIZANCJUM

The Greek Byzantine Choir
Lykourgos A. Angelopoulos, dyrygent

Śpiewy greckiego kościoła prawosławnego.

 

Grecki Chór Bizantyjski utworzył w 1977 Lykourgos A. Angelopoulos z zamiarem prezentowania tradycyjnej muzyki bizantyjskiej, zachowanej do dziś w tradycji ustnej bądź piśmienniczej. Zadaniem Chóru jest ochrona autentyczności bizantyjskiej tradycji przed obcymi jej wpływami środkowo-europejskimi. Jego powstanie stało się ważnym krokiem wśród wysiłków podejmowanych przez Lykourgosa Angelopoulosa dla zachowania muzycznego dziedzictwa. W ciągu 29-letniego istnienia Chór wziął udział w rozlicznych koncertach, liturgiach i innych manifestacjach artystycznych, wliczając także całonocne czuwania w monastyrach: na Górze Synaj, w Kolonii, w Mega Spilaion, Vastopedi na Górze Athos, w kościele św. Demetriosa w Salonikach, w niemal wszystkich krajach Europy, w Azji Mniejszej i USA. Uczestniczył w licznych międzynarodowych festiwalach, nagrał wiele płyt z muzyką bizantyjską. W swoim repertuarze posiada również zachowane fragmenty antycznej muzyki greckiej oraz chorału rzymskiego.

 

19 września 2006 – wtorek/godz. 19
NADZWYCZAJNY KONCERT Z OKAZJI FESTIWALU

Sinfonia Varsovia
Chór Filharmonii Narodowej
Krzysztof Penderecki
, dyrygent
Olga Pasiecznik, sopran
Agnieszka Rehlis, mezzosopran
Wojciech Drabowicz, baryton
Henryk Wojnarowski, przygotowanie Chóru

Szostakowicz – Symfonia kameralna
Schubert – V Symfonia
Penderecki – VIII Symfonia „Pieśni przemijania”
(prawykonanie bydgoskie)

 

Polska Orkiestra Kameralna powstała w 1972 przy Warszawskiej Operze Kameralnej początkowo jako orkiestra grająca opery kameralne. Jej ambicją była jednak gra koncertowa. Orkiestra usamodzielniła się, a wieloletnia wspólna praca utalentowanych muzyków z dyrygentem Jerzym Maksymiukiem przyniosła efekty. W połowie lat 80. jej stałym gościnnym dyrygentem został Yehudi Menuhin, a orkiestra przyjęła nazwę SINFONIA VARSOVIA. Wkrótce zespół zaczął otrzymywać propozycje koncertów w salach koncertowych całego świata. Wytrwała i staranna praca stanowią podstawę wysokiego poziomu Orkiestry, w której wszystkie miejsca obsadzane są w drodze konkursu. Posiadając nieomal nieograniczony repertuar, występuje z najlepszymi na świecie dyrygentami oraz światowej sławy solistami, dokonała licznych nagrań dla wytwórni z całego świata, uzyskując za nie wiele prestiżowych nagród, m.in. trzykrotnie statuetki „Fryderyka” (1995, 1996 i 2000). W 1997 dyrektorem artystycznym Sinfonii Varsovii został Krzysztof Penderecki, który wspólnie z orkiestrą nagrał kilka płyt kompaktowych, w tym swój autorski album. Stała obecność na najbardziej znanych estradach koncertowych oraz pochlebne recenzje renomowanych krytyków potwierdzają opinię, iż Sinfonia Varsovia należy do czołowych orkiestr kameralnych na świecie.

 

20 września 2006 – środa/godz. 19
MISTRZOWIE BAROKU

Capella Bydgostiensis
Stanisław Gałoński
, dyrygent
Urszula Bartkiewicz, klawesyn
Svitlana Shabaltina, klawesyn
Małgorzata Gruszczyńska, klawesyn
Marek Toporowski, klawesyn

J. S. Bach – Koncerty klawesynowe na 1, 2, 3, 4 klawesyny

 

Stanisław Gałoński w latach 1961-70 był pierwszym kierownikiem artystycznym utworzonego w tym czasie zawodowego zespołu dla kultywowania dawnej muzyki, w pierwszym rzędzie polskiej od XV do połowy XVIII wieku pod nazwą Capella Bydgostiensis pro Musica Antiqua. Był pierwszym Artystą, który dzięki studiom nad dawnymi traktatami posiadł znajomość zasad gry na historycznych instrumentach, pierwszy odtworzył składy dawnych capell i nauczał muzyków gry. Pionierska działalność Stanisława Gałońskiego w latach 1961-1970 w Bydgoszczy zaowocowała wieloma premierowymi wykonaniami dzieł muzyki polskiej i obcej, przydała prestiżu Filharmonii Pomorskiej, miastu i regionowi. Twórczość Bacha, genialnego kompozytora epoki baroku, obejmuje wiele różnorodnych form i gatunków muzycznych. W dorobku twórczym kompozytora wyróżnić można trzy główne nurty: muzykę chóralną, orkiestrową i na instrumenty solo. Koncerty klawesynowe Bacha, w których kompozytor dowiódł najwyższego kunsztu w posługiwaniu się techniką wariacyjną, fugowaną i kontrapunktyczną, charakteryzuje mistrzowskie operowanie techniką.

 

23 września 2006 – sobota/godz. 18
Kościelec, Kościół pw. św. Małgorzaty
REX. MUZYKA ZŁOTEGO WIEKU W POLSCE

Zespół Puzonów Renesansowych TROMBASTIC
Piotr Wawreniuk
, kierownictwo artystyczne
Robert Krajewski, kierownictwo artystyczne

 

TROMBASTIC to powstały w 1987 warszawski kwartet puzonowy złożony z muzyków – wirtuozów pracujących w najbardziej utytułowanych orkiestrach stolicy. Kierują nim dwaj puzoniści – Piotr Wawreniuk i Robert Krajeński. Wszyscy członkowie zespołu oprócz studiów na warszawskiej Akademii Muzycznej doskonalili swoje umiejętności na kursach mistrzowskich pod kierunkiem Stephena C. Andersena (University of Kansas), Ardasha Marderosiana (Chicago Liric Opera), Gasa Geversa (Utrecht) i innych. Obszerne zainteresowania i duże doświadczenie wykonawcze pozwalają zaproponować słuchaczom niezwykle szeroki repertuar: od muzyki renesansu i baroku poprzez klasykę, romantyzm, aż po muzykę współczesną i rozrywkową, kończąc na muzyce okazjonalnej. TROMBASTIC, to prawdopodobnie jedyny polski zespół grający muzykę dawną na puzonach renesansowych (kopiach instrumentów z epoki). Zespół prowadzi ożywioną działalność koncertową w kraju i za granicą. Wystąpił na festiwalach w Warszawie, Krakowie, Starym Sączu, Radomiu, Zamościu i innych miastach. Uczestniczył w niezliczonej ilości nagrań płytowych, radiowych i archiwalnych. Zabytkowy KOŚCIÓŁ P.W. ŚW. MAŁGORZATY pochodzi z przełomu XII i XIII wieku i zbudowany jest z ciosów granitowych. Od XV wieku ulegał licznym przebudowom: ściany podwyższono i uzupełniono cegłą, od południa, wyburzając znaczną część ściany nawy, dobudowano renesansową kaplicę grobową Kościeleckich. W 1861 dobudowano neorenesansową kaplicę na wzór tej południowej. Romański charakter zachowały ściany budowli i portal w ścianie południowej. Nie zachowały się pierwotne otwory okienne.

dojazd autobusem: 10zł

 

24 września 2006 – niedziela/godz. 17
Z OKAZJI FESTIWALU

Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Pomorskiej
Chór Singakademie Frankfurt am Oder

Rudolf Tiersch, dyrygent
Bożena Harasimowicz-Haas, sopran
Robert Gierlach, bas

Brahms – Ein Deutches Requiem

 

EIN DEUTSCHES REQUIEM Johannesa Brahmsa jest jednym z najbardziej niezwykłych utworów religijnej muzyki żałobnej. Architektura tej kompozycji jest przykładem przemyślanej i kunsztownej symetrii. Tekst wyróżnia się oryginalnością, jest wręcz rewolucyjny jak na owe czasy. Muzyka jest pełna romantycznej mocy i głębi wyrazu, ze znaczącymi śladami barokowej tradycji. Już od pierwszego wykonania zachwyciło ono słuchaczy sal koncertowych nie tylko w krajach niemieckojęzycznych, ale na całym świecie. Tytuł „Niemieckie Requiem” jest mylący, gdyż tekst niemiecki nie jest wersją łacińskiej „Missa pro defunctis”. Nie ma on żadnego związku z „klasycznym” katolickim pięcioczęściowym requiem, ani też z jego protestanckim odpowiednikiem. Słowo niemieckie w tytule odnosi się wyłącznie do zastosowanego języka. Niemieckie Requiem nie jest kompozycją mszalną ani w formie, ani w treści – Requiem Brahmsa skupia się na żałobnikach, opłakujących tu na ziemi swoich zmarłych. To dla nich kompozytor napisał swe dzieło, aby nieść pocieszenie. Brahms ofiarowuje swoim słuchaczom nadzieję i ukojenie. Niemieckie Requiem jest nie tylko największym, lecz również najważniejszym utworem w kompozytorskim dorobku Brahmsa.

 

27 września 2006 – środa/godz. 19
HEROES AND HEROINES
W SAKRALNYCH ORATORIACH
GEORGA FRIEDRICHA HÄNDLA

Capella Bydgostiensis
Paul Esswood
, dyrygent
Rebecca Bottone, sopran
Marie Anne Jacobs, kontralt


Najpiękniejsze arie i duety z oratoriów „Jefta”, „Zuzanna”, „Salomon”, „Saul”

Georg Friedrich Händel uznawany jest za największego obok J.S. Bacha mistrza muzyki baroku. Kompozytor ten uprawiał wszystkie ówcześnie znane formy muzyczne. Jego dzieła, określane jako monumentalne, pełne blasku i siły witalnej łączą w sobie cechy stylu włoskiego, niemieckiego, angielskiego. Oratorium jest formą muzyki dramatycznej związanej na ogół z tekstem o tematyce religijnej, bez akcji scenicznej. Wykonywane jest w kościele lub sali koncertowej bez dekoracji i charakteryzacji wykonawców. Opiera się na współdziałaniu partii wokalnych (solowych i chóralnych) i instrumentalnych. Niejednokrotnie też zawiera partię narratora wprowadzającego postacie i objaśniającego akcję dramatyczną. Monumentalne oratoria Händla, o tematyce biblijnej i świeckiej, przyczyniły się do ogromnej popularności tego kompozytora w Wielkiej Brytanii.

 

 

29 września 2006 – piątek/godz. 19
MIĘDZYNARODOWY DZIEŃ MUZYKI

Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Pomorskiej
Chór Filharmonii Śląskiej

Tadeusz Wojciechowski, dyrygent
Iwona Hossa, sopran
Jerzy Mechliński, baryton

Strawiński – Symfonia psalmów
Górecki – Beatus Vir
Kilar – Angelus

 

Chór Filharmonii Śląskiej powstał w 1974 r. Koncertował w najważniejszych ośrodkach muzycznych w Polsce i za granicą, brał także udział w cyklicznych międzynarodowych imprezach, jak np.: Wratislavia Cantans, Händelfestspiele w Halle, Festiwal w La Chaise-Dieu, Warszawska Jesień. Chór uczestniczył w wielu spektakularnych, muzycznych przedsięwzięciach, m.in. w pierwszym liturgicznym wykonaniu Missa pro pace Wojciecha Kilara (2002). Dokonał wielu nagrań archiwalnych oraz nagrań muzyki filmowej Zbigniewa Preisnera oraz Wojciecha Kilara, m. in. do filmów Krzysztofa Kieślowskiego i Agnieszki Holland, a także wszystkich dzieł wokalno-instrumentalnych Karola Szymanowskiego. Ostatnio Zespół dokonał nagrania płyty CD w serii Angelus Silesius z muzyką Henryka M. Góreckiego pt. Idąc szli i płakali. Kierownikiem artystycznym zespołu był – od chwili jego założenia przez 30 lat – znakomity chórmistrz prof. Jan Wojtacha. Obecnie funkcję tę pełni Waldemar Sutryk – uznany dyrygent, kompozytor, pedagog, organista.